Crizzy's blog

Het is twee weken vakantie... De Vengaboys komen naar Gouda... Je lieve vriendinnetje is er... Op de markt... Kom je nog veel meer lieve mensen tegen.... Dat levert leuke taferelen op... Met als hoogtepunt: een uiting van liefde voor het stadhuis. Lang leve de koninging! 'Hou je van me?' 'Wie? Ik?!' (Waarna een knieval volgde)

Ken je dat... dat alles wat je aanraakt, opeens kapot lijkt te gaan? Bij ons gingen deze week zelfs de dingen die we niet aanraakten kapot. En dan vooral de dingen die zo vanzelfsprekend zijn, dat je er niet bij stilstaat dat ze kapot kunnen. Het begon allemaal met de ketel in mijn huis. Je kent het wel... een jaar lang gaat alles goed, en op het laatste moment gaan er dingen tegensputteren. De ketel ging met geen mogelijkheid meer aan, kapot ! Na menig telefoontje met het onderhoudsbedrijf, moest ik toch eerst proberen om de ketel bij te vullen. Dit kostte de nodige moeite met een kapotte tang die uiteindelijk werd vervangen door een schaar, en ik hield er een kapotte hand aan over. Omdat de afwasmachine iets opzij moest brak ook het overstortpijpje nog af, de moed zonk me in de schoenen. Naast mijn kapotte hand was ook de ketel nog steeds kapot. Om half 5 meldde het onderhoudsbedrijf dat er direct een monteur langs kwam... waarom geloof ik zoiets niet meer? Om half 8 kwam ein-de-li...

Ik voel me goed vandaag, lekker, ontspannen, het is licht in mijn hoofd! Ik merkte het zomaar op, doordat ik rustig de tijd nam om iets lekkers voor mezelf klaar te maken en rustig aan tafel te eten. Ik werd me er pas echt bewust van, toen ik een tijdje voor de kast stond om een koffiekopje uit te kiezen (normaal gris ik gewoon de eerste de beste uit de kast). Vandaag bestond uit fijne dingen: de zon scheen, mijn laatste verslag van dit jaar is af, een leuk moederdagcadeautje gemaakt met de kids en vanmiddag eens lekker mijn kledingkast uitgespit en alles netjes gemaakt. Het fijnste is, dat ik het gevoel heb dat de stroomversnelling (alias mijn leven) een beetje tot rust begint te komen. Het kabbelde lekker voort vandaag! En dan ga ik nu heerlijk genieten van een kopje koffie in de tuin…! 

' No Life Without Music ' staat er op mijn laatst aangeschafte t-shirt . En zo is het maar net! Muziek maakt me vrij en blij, en is er in goede en slechte tijden. Mijn cd- en mp 3collectie doet vermoeden dat die muziekkennis van mij dan ook wel heel wat voor moet stellen, maar helaas... schijn bedriegt! Gisteravond was de popquiz in So What ! Paul deed uiteraard mee, samen met Marije , en zij zochten nog een 3e teamgenoot. Dit zag ik absoluut niet zitten, maar blijkbaar hoort muziek zo bij mij, dat Paul er al vanuit was gegaan dat ik dat wel leuk vond. Er zat dus niets anders op... ik nam deel aan de Tingtings (geheel voor spek en bonen natuurlijk naast twee feitjesmachines ). Eenmaal gearriveerd in de soos, wilde Marleen ook nog wel bij ons team... naar eigen zeggen had zij ook niet veel toe te voegen. Vier mensen in een team kon niet, en zo werd Whatever ! geboren, het team van Marleen en Cristel .   De popquiz wat ontzettend leuk, dus erg blij dat we hebben meegedaan! ...

Bereidingstijd: 20 minuten (+ 20 minuten in de oven) 3 personen (Als voorgerecht) Ingrediënten 4 vellen fillodeeg, diepvries 16 druiven 2 eetlepels olijfolie 2 teentjes knoflook 300 g oesterzwammen 100 g fetakaas 125 ml crème fraîche 1 eierdooier verse bieslook Ondiepe muffinvorm/pizzavorm voor 6 stuks. Bereiden Verwarm de oven voor op 200 graden. Vet de bakvorm in met boter. Snijd goed passende velletjes uit het filodeeg. Smeer ieder velletje in met vloeibare boter en leg in ieder vormpje 3 velletjes filodeeg, zodat ieder vormpje goed met deeg is gevuld. Pers de knoflook en fruit dit 2 minuutjes, voeg dan de gesneden oesterzwammen toe en bak deze 4 minuten mee. Meng op het laatste moment de gehalveerde druiven toe. Zet het vuur uit. Verdeel het mengsel over de 6 vormpjes. Snijd de feta fijn, meng het met de creme freche en een eierdooier. Breng het mengsel op smaak met peper en zout. Verdeel het mengsel over de 6 vormpjes. Bak de taartjes 20 minuten in de oven. Halverwege even de vorm...

Met groeiende verbazing heb ik vanavond naar Lekker slim gekeken op RTL5. Tja... waarom kijk je daar naar? Omdat je na een paasdag in de buitenlucht even lekker gaat ontspannen op de bank. Voor hen die dit spetterende nieuwe programma hebben 'gemist', het gaat hier om een quiz waarin hele domme blondjes antwoord moeten geven op hele makkelijke vragen. Drie teams van twee mannen moeten dan inschatten wat de domme blondjes gaan antwoorden. Concept: mwaaaa, maar vermakelijk voor de zondagavond. Dit was mijn mening gebaseerd op de voorstukjes. Deze is inmiddels echter compleet omgeslagen. Lieve tvmakers van RTL5... zelfs de paashaas kan nog zien dat dit doorgestoken kaart is... * Wel weten waar Spanje ligt, en dan Afrika aanwijzen als Portugal? * 6 dames die denken dat de chinese muur tussen de 1 en de 2 km is? * Niet weten dat een astronaut naar de maan gaat? Gelukkig ben ik de rest alweer vergeten, dit programma mag heel snel van de buis! Gelukkig bevestigt iedere reactie op de...

Lekker, gezellig, ontspannen, samen, genieten!  Het is weer lente !

Leegte.... het is stil.... er is niets meer... Net als ik denk dat dit alles was... hoor ik iets, Heel ver in de verte.... Ik moet wel heel goed luisteren... Maar iets verstoort feestelijk de lege stilte, of de stille leegte... wat is het? Het klappert! Deze publicatie berust op meligheid en voorjaarsmoeheid. Er kunnen dan ook geen rechten dan wel verplichtingen aan ontleend worden!

12:00 Pffff laat wakker zeg! 13:01 Zo ik kom toch nog een beetje op gang. 14:20 Lekkere mijn nieuwe cdtje op, Tjek mijn blog! 14:59 @Zek. Good Djjjjjop men! 16:04 @Kweekie. Check je sms. 16:15 Jeetje, het trekt alweer dicht hier, weg zon! 16:20 @Deek. Ben effe naar de wc brb. 16:30 Zie ik toch net dat de politie langs mijn huis reed! 16:45 Moet nog even naar de Appie, wat zal ik eens eten? TWEET TWEET!! ik krijg echt de neiging om te verhuizen, mijn internetkabel door te knippen, een geheim nummer te nemen en de gordijnen dicht te doen! Je kan ook te ver gaan! PS: ik mag natuurlijk niet zomaar commentaar leveren, dus vanaf vandaag zit ik 'ter observatie' op twitter, hahaha

Afgelopen week heb ik mijn verjaardag gevierd op school. Jawel! Ik was wel jarig! Alle juffen en meesters waren jarig! Onze klas had het thema Egypte. We hebben een wedstrijd piramide bouwen gedaan met suikerklontjes, Egyptische taart gegeten, en egypte party en co gespeeld. Het was erg geslaagd! Natuurlijk hadden we ook last minute weer een mooie outfit bedacht! Alsof we er weken over nagedacht hebben, vind je niet? Het maken van de maskers is trouwens erg leuk!

Bereidingstijd: 15 minuten (+ 30 minuten in de oven) 2 personen Ingrediënten 1 pakje bladerdeeg 350 gram broccoli 1 ui 1 pakje feta (eventueel 2 ons kip) pijnboompitjes naar smaak 2 eieren 100 ml melk Peper en zout 1 zakje geraspte kaas Bereiden Verwarm de oven voor op 220 graden. Vet de ovenschaal in met boter en bekleed deze met bladerdeeg. Roerbak de broccoli (en de kip) met het uitje en de pijnboompitjes. Voeg als laatst de feta in blokjes toe en zet direct het vuur uit. Kluts de eieren en de melk met peper en zout door elkaar. Vul de schaal met het roerbakmengsel. Giet het eimengsel er overheen en strooi de geraspte kaas erover. Zet de schaal ongeveer 30 minuten in de oven. Getipt door Me, Myself and I Mening Heel lekker en prima vegetarisch te eten! Alles was op... dus dat zegt genoeg! Wat vind jij ervan?

Schrijven doe ik al zo lang ik me kan herinneren. Vroeger dagboeken vol. Daarna kwamen de heen-en-weer-schriften met vriendinnen, met onze grootste geheimen en laatste roddels . Zo was er ook nog een serieuze periode van heel veel gedichten schrijven, het schrijven voor de coco , het schrijven van emails en ellelange msn-sessies . Ondertussen had ik nog een aantal brievenschrijfmaatjes... en stiekem droomde ik van het schrijven van een boek. De laatste jaren is de blog vol in de picture, maar waar ik me de laatste tijd het liefst mee bezig houd, is het schrijven van dingen waar ik echt iets mee kan. Ik realiseerde me dat ik bijna een week lang heb geschreven afgelopen week. Dit leverde drie dingen op: mijn portfolio, het complete script voor de musical en... mijn onderzoeksplan ! Helaas heb ik vandaag van een van mijn schrijfprojectjes afscheid moeten nemen, dat is de communicatie commissie van So What ! Met pijn in mijn hart (ja echt!) maar meer dan kopieëren was het niet meer de ...

Bereidingstijd: 20 minuten 2 personen Ingrediënten 1 blik kidneybonen (met saus) 1 rode paprika 1 rode peper 1 klein blikje mais 1 teentje knoflook 2 tl cajunkruiden 250 gr. gehakt 1 zak dorito's nacho cheese 1 zakje geraspte kaas of cheddar Bereiden Rul de gehakt en voeg een fijngesneden rode peper, de cajunkruiden en een uitgeperste teen knoflook toe. Snijd de paprika in blokjes en voeg deze toe en vergeet natuurlijk ook de bonen niet! Doe het mengsel in een ovenschaal, strooi er een laagje kaas over, dan een laag Dorito's en dan weer een laagje kaas. Zet het gericht 5-10 minuten onder de grill. Haal het gerecht er iets eerder uit dan ik! Getipt door Een beetje van mezelf, en een beetje van Albert! Mening Ik wil niet opscheppen, maar het was toch wel minstens zo lekker als bij de Mexicaan. We hadden er een komkommersalade bij, lekker verfrissend! Echt lekker voor als je even ergens anders trek in hebt. En wat vond jij er van?

Er zijn van die activiteiten, die niet zo lekker in je schema passen. Je ziet er tegen op, het duurt lang of het is zonde van je tijd. Zo hebben we bijvoorbeeld de tandarts, of het installeren van een nieuwe internetverbinding. Wat iedereen vast ook bekend voorkomt is het onderhouden van je CV of geiser. Je weet wel... een vrije dag nemen en dan om 7 uur moeten opstaan om vervolgens uren slaperig rond te lopen tot de monteur eindelijk komt. Dan komt hij of helemaal niet, of er is iets niet in orde. Vandaag was het tweede het geval. Meneer was op tijd, meneer was vriendelijk en beleefd, maar meneer kon geen onderhoudscontract aanbieden omdat de geiser onveilig was! Meneer is vast heel kundig, maar het blijft een vreemde zaak! De geiser is namelijk door Tempus (Eneco) zelf geïnstalleerd in 2006. Meneer de monteur weet niet hoe snel hij de deur uit moet komen, manlief staat duidelijk op ontploffen. Dan maar even contact opnemen met het kantoor van Tempus. Deze mevrouw lijkt in eerste inst...

Toen ik met Kirs bij Acda en de Munnik was, zag ik de grootse aankondiging van 'Direct doet Tommy'. Ondanks dat ik niet alle muziek van The Who geweldig vind, of uberhaupt ken, wilde ik het meteen graag zien. Ik vind het bijzonder dat dit jonge jongensbandje (meer vind ik het toch ook niet) zo'n groot project aangaat. Ook de term Rockopera klonk me wel vernieuwend in de oren, dus ik ging er heen... met.. Steef en Lotje! En rocken deed het! Ik viel de eerste helft bijna van mijn stoel van de bassen. Mijn trommelvliezen stonden op klappen en ik had grote moeite om de teksten (die volgens de kenners erg goed zijn vertaald) te verstaan. Toch was het me gelukt om het verhaal redelijk te volgen, en na de laatste tien mimuten, een geluidsstrip waarin Tommy volloopt met nieuwe prikkels, was ik toch wel ernstig aan pauze toe! In de pauze kwam ik nog een heuse Who fan tegen, die het helemaal geweldig vond, en na enig inhoudelijk overleg met Steef en Lotje, zat ik toch wel redelijk o...

Vandaag kreeg ik van mijn trouwe fan een smsje dat mijn blog wel angstaanjagend leeg bleef. Tijd om even stil te staan bij de vraag: Hoe komt dit? Maak ik dan echt niets mee? Integendeel! Sinds ik ziek geweest ben, zit ik weer in een stroomversnelling! Werken, studeren, socializen.. en zo nu en dan heb ik eens gezellig contact met de huisarts! Mijn LIO-stagiaire is gestart, gaat heel goed! Maar vindt zij het wel leuk als ik hier hele verhalen over haar ga ophangen? De klas is wisselvallig, dan weer druk, dan weer heel erg gezellig. Dinsdag een hele leuke feestdag gehad die de kinderen zelf hadden georganiseerd, super! Maar de echte leuke anekdotes , die vallen teveel onder de noemer privacy! En dan hebben we nog mijn gezondheid, ook een happening op zich! Ik voel me kiplekker, maar de huisarts denkt daar zo af en toe anders over ;) Uiteindelijk alles in orde, ik bespaar jullie de details, onder het mom van 'dat vertel ik je liever persoonlijk', maar driewerf hoera voor de Ha...

Recensie Herfstlied - Simone Van der Vlugt Herfstlied gaat over een moeder en een dochter die steeds meer het gevoel krijgen gevaar te lopen. Er worden opvallend veel moorden gepleegd in hun omgeving. Als groot Van der Vlugt fan, twijfelde ik na de eerste hoofdstukken een beetje of dit boek wel net zo goed zou worden als de vorige drie. Het las lekker weg, het speelt zich af in deze tijd, dochterlief msnd en smst er op los… maar ik miste iets. Toch heb ik geen moment het gevoel gehad dat ik het boek opzij wilde leggen. Vooral de hersenspinsels van de moordenaar, die steeds kort werden aangehaald, intrigeerden me. Dit begint al op bladzijde één en ze laten je niet meer los. Achteraf begrijp je dat Van de Vlugt je met een hoop bijfiguren kennis laat maken, om de verwarring compleet te maken. Steeds ben je er van overtuigd wie de moordenaar is en denk je zelfs: ‘jammer dat de clou nu al wordt weggegeven’. Tot dat je een paar bladzijde later alweer op een heel ander spoor wordt gezet, en ...

Vandaag was het dan zo ver... Ik weet niet wie er meer spanning in zijn buik voelde, ik of de kinderen. Het voelt denk ik een beetje alsof je voor het eerst een schilderij laat zien, waar je heel lang aan hebt gewerkt. Je hebt het al zo vaak bekeken en veranderd dat je eigenlijk niet meer weet of het wel echt zo mooi is. Vaak overwogen om toch maar gewoon bestaande musicalboekjes te bestellen, of dit jaar maar helemaal geen musical te doen. Maar inmiddels had ik het beloofd, en beloofd is beloofd. Donderdag middag van 13.00h tot 15.00h: musical! Dus vanmiddag moest ik er aan geloven, en om 13.00h zat er niets anders op dan mijn onzekerheid uit te spreken naar de 20 kinderen die in spanning allemaal naar me keken. Ik heb inmiddels wel geleerd dat het op deze momenten belangrijk is om als leerkracht je kwetsbaar op te stellen. En dit bleek ook te werken. In no time verdween de spanning van hun koppies, en deden ze met rode konen op hun wangen mee aan de spelletjes. Daarna lazen we het ...

Een collega liet me vandaag een artikel lezen over koorts bij autistische kinderen. Het schijnt zo te zijn dat autistische kinderen beter oogcontact maken en beter communiceren wanneer zij koorts hebben. Hier schuilt vast een diepgravend en ingewikkeld onderzoek achter... alhoewel er maar 30 kinderen hebben deelgenomen, maar ik vraag me af, is dit niet eigenlijk heel logisch? Sowieso vraag ieder kind (en iedere volwassen man ;)) om meer aandacht als het ziek is. Het wil verzorgd worden en voelt zich hulpeloos. Wie kent het gevoel niet van alleen op bed liggen en niets liever willen dan dat er even iemand bij je komt kijken met een kopje thee. Een autistisch kind kent over het algemeen veel meer angsten dan een normaal gezond kind en ervaart alles in de wereld een graadje heftiger dan 'wij'. Ieder kind is angstiger als het ziek is, want wat gebeurt er allemaal in je lichaam? Het voelt zich anders dan normaal. Een autistisch kind zal extra angstig zijn en zich in een kleine cris...

Bereidingstijd: 20 minuten 2 personen Ingrediënten 6 tomaten 1 plak feta (kaas, 150 g) 2 uien 300 g couscous 3 eetlepels zonnebloemolie 1 schaal Tivall fijngehakt (175 g) 4 eetlepels tomatenketchup 1 theelepel kaneelpoeder 1 zakje rucolasla (75 g) Bereiden Tomaten en feta in blokjes snijden. Uien pellen en snipperen. Couscous volgens gebruiksaanwijzing wellen. In pan olie verhitten en fijngehakt 4 min. rul bakken, laatste 2 min. ui meebakken. Couscous met tomatenketchup, tomaat, gehakt, ui en kaneelpoeder mengen. Rucola door lauwwarme couscous scheppen en met feta garneren. Getipt door Jos Mening Erg lekker, maar die kaneel hoeft voor mij niet zo. Ik hou niet zo van zoet in mijn eten. Ook makkelijk om vegetarisch te maken, met quorngehakt, of gewoon zonder gehakt! We vonden hem zelf meer lauw-koud, maar dat mocht de pret niet drukken. En wat vond jij er van?

Soms komen dingen op een onverwachte manier samen.. zo kan je zomaar opeens genieten van het lekkerste toetje ooit, met de leukste zus ooit! Daarom hier een eerbetoon aan beide! Het lekkerste toetje ooit Jury rapport: * Alsof je een kruimelvlaai eet, maar dan heel fris! * Citroen nog lekkerder dan appel! * Dat bakje moet gewoon leeg! * Er staat geen 'ik kies bewust-logo' op * Het is ook lekker met slagroom! Leukste zus ooit Juryrapport: * Het is leuk om naast een broer ook een zus te hebben! * We kunnen overal uren over kletsen! * Ze is gul en geeft vaak zomaar leuke dingen weg! * Ze is lief, grappig en begripvol! * Ze is altijd in voor iets nieuws! * Lotje Rulez!

Dus........ Je kan dansen, je bent grappig, je kan iedere vrouw imiteren die je wilt, van geitenwollensok in de wereldwinkel tot aan paaldanseres, dat heb je bewezen... je kan zelfs zingen! Waarom... waarom... ga je dan twee wereldvreemde autistische broertje imiteren ? De types werden goed neergezet, absoluut... maar een wereldvreemde autist is nu eenmaal niet sprankelend, niet spannend, niet baanbrekend... Gelukkig waren er naast deze twee broers, ook nog twee alternatieve vriendinnen in de overgang, die in geuren in kleuren hun seksleven onder de loep namen . Een beetje plat, maar ik had me inmiddels ingesteld op een vermakelijke avond zonder al teveel diepgang, dus hier kon ik wel smakelijk om lachen. Eén keer rolden de tranen dan toch over mijn wangen, toen één van de alternatieve dames, één van de wereldvreemde autisten te pakken probeerde te nemen. You go girl ! Platter kon niet, maar dit maakte het wel hilarisch . Het overlijden van één van de broers had wat verdieping...

Vanmorgen een minder prettig avontuurtje met de auto. Al weken voorzichtig over de weg geglibberd... en nu het dan weer ijsvrij is, gaat het natuurlijk mis. Ik reed op de weg van Gouda west naar de snelweg... in de verte staat een rijtje auto's bij de rotonde zoals altijd. Ik knipper nog een keer met mijn ogen, en opeens zie ik 1 rood remlichtje wel heel vlak voor me! Boven op mijn rem.... maar dit mocht niet baten.. dus ik schoot er langs, zo op de andere baan... waar van de andere kant net een vrachtwagen aankwam. Gelukkig zag hij het gebeuren ( denk ik) en remde hij vlak voor me. Ik zet in volle reflex mijn auto in zijn achteruit, en kwam zo weer op de goede baan terecht met bonzend hart. Ik had het busje echt niet gezien, logisch... want het was donker, en de lichten van het busje waren zo vies dat je ze gewoon echt niet meer kon zien. Ik heb ontzettend veel geluk gehad dat hij net even op zijn rem drukte, anders was het zeker fout gegaan! Ik had zelf wat beter kunnen oplette...

WOEHOE !! Een kreet van vreugde... Bijna had ik me zelf laten ontvoeren door mijn eigen schepsels van ellende, want het valt toch vies tegen, een eigen musical in elkaar draaien. Maar met veel hulp van de kinderen, is het me dan toch gelukt, hij is af! Morgen ga ik samen met Ingrid de puntjes op de i zetten, en alvast een beetje brainstormen over de rolverdeling. RJ is inmiddels druk bezig met het uitwerken van de liedjes. Al met al wordt het een mooi geheel! Wie weet is het ook wel een leuke musical voor andere scholen met wat kleinere groepen, of speciaal (basis)onderwijs. Iemand interesse? Iemand een idee hoe ik hier flink veel geld mee kan verdienen? ;)

Soms kan ik het niet meer aanzien. Ik word er bijna letterlijk ziek van. Ik weet echt wel dat ik niets te klagen heb, ik zit lekker warm en veilig in Nederland in een knus huisje op de bank. Maar juist daarom word ik er moedeloos van. Soms verslapt je aandacht, betrap je je zelf op de gedachte dat je het liever gewoon maar langs je heen laat gaan. Dat is juist wat ik niet wil! Ik wil alert blijven, ik wil volgen wat er gebeurt, ik wil met iedereen meeleven die angst en pijn voelt. Ik wil iets doen, iets veranderen. Ik wil begrijpen waarom...Maar hoe meer je er over leest, hoe ingewikkelder het wordt. Dan realiseer je je: 'ik kan niets doen'. Van de week kreeg in een mailtje met foto's van een collega. Foto's waarop het pijnlijk duidelijk werd wat een oorlog met mensen doet. Niet deze oorlog, maar iedere oorlog. Ik heb dit mailtje niet doorgestuurd omdat ik het niet met alle toegevoegde pro-Amerikaanse teksten eens was, en omdat ik mensen niet ongevraagd wil opschepen me...

Studiegenoten... wat een heerlijke mensen zijn het toch... De opmerking van 2009 is al snel weer gemaakt! Ik citeer: 'Ja.. maar de PvdA was vroeger toch wat meer Geiten Haren en Wollen Sokken!' Make my day :)

Gedicht: Nannie Kuiper. Beeld: Francesca Vonck. PS: Lui zijn is eigenlijk helemaal niet leuk, vooral niet als iedereen meteen zegt: 'jij lui? ja, dat zal wel! ' De vakantie was heerlijk, maar aan het eind begint dat gevoel weer te knagen.. Heb ik wel genoeg gedaan de afgelopen weken? Wat staat er nog allemaal op de planning? Morgen weer lekker aan het werk en naar college...! Zou ik daar morgenochtend om half 7 nog net zo over denken.....?

Lieve vriendjes! Het was gezellig! Voor jullie en alle andere lieve vriendjes: een heel mooi liefdevol 2009!

Welkom allemaal op mijn nieuwe blog..! In het kader van goede voornemens en een griepje dat wat extra uurtjes vrij maakte rond de kerstdagen, bevind je je nu op mijn gloednieuwe blog. Nog even heb ik getwijfeld om al mijn oude blogjes opnieuw te plaatsen, maar ik vond het wel tijd voor een frisse nieuwe start! Stel dat ik wel.... dat is mijn voornemen voor 2009! Want hoe vaak blijven we wel niet hangen in de gedachten: Ik kan het niet, het lukt me niet, het zal toch wel nooit zover komen...! Stel dat ik wel mijn studie in 3 jaar afrond... Stel dat ik wel mijn eigen geschreven musical op het podium heb staan in juli... Stel dat ik wel mijn droomhuisje kan kopen... Stel dat ik wel mijn leven lang bij iemand kan zijn... Stel dat ik wel al mijn favoriete cd's ga aanschaffen.... En stel... dat ik wel alle concerten ga bezoeken die ik wil! Stel dat ik wel mooie foto's ga maken, in verre landen, Stel dat ik wel gedachtenloos langs het strand ga slenteren, Stel dat ik wel iedere week ...

Schaatsen op natuurijs... ik kon het me al bijna niet meer herinneren... Helaas stonden mijn schaatsen niet waar ik dacht dat ze stonden, en kon ik er niet bij... Dus 'lekker' gaan lopen op het ijs, en dat was al spannend genoeg! Mooie foto's gemaakt, en daarna bij Sofieke thuis een grote beker warme choco, een mooie winterse dag! Dezelfde dag nog hoorde ik op de radio dat er een schaatser vermist was. Dit bleek Flip Koekkoek te zijn, een oudleraar van mij. Flip is later onder het ijs gevonden. Vreselijk. Heel veel sterkte voor iedereen die hem kende!