Paradise Valley

Het was een kort nachtje. Teveel indrukken om meteen te kunnen slapen en de meiden vonden het nodig om om 6 uur op te staan. Het was behoorlijk gehorig in het appartement, dus we waren allang blij dat ze gewoon de hele nacht sliepen. Ontbijt en Peppa Big deden wonderen, wij konden nog even tot 8 uur doorslapen.

Douchen, opstaan en op zoek naar ontbijt! Agadir is nog niet helemaal wakker, behalve de marathonlopers, die zijn er vroeg bij vandaag. Opvallend is het grote verschil in kleding. De meeste vrouwen zijn hier gesluierd maar er lopen ook een aantal dames in strakke hardlooppakjes mee.

Zigzaggend door Agadir vinden we wat ontbijttentjes en scoren water en broodachtige dingen. De supermarkten zijn helaas dicht vandaag, dus we teren nog op onze Hollandsche voorraad, maar met onze Marrokaanse pannenkoeken kunnen we even vooruit!

Op naar Paradise Valley! Hoe eerder hoe beter, want we willen er graag een paar uurtjes doorbrengen.
Vanavond slapen we in Marakech, dus we moeten nog even goed doorrijden vandaag.
Bijna meteen rijden we de P1001 op, die we voorlopig even moeten volgen. Paul heeft iets te enthousiast gekeken naar ' De gevaarlijkste wegen van Marokko'  en doet een paar mooie acts.
Al met al zijn de haarspeldbochten in Frankrijk enger en rijden we een prachtige tour.

Het landschap is op de meeste plekken droog, maar er is genoeg te zien. Eekhoorns, irrigatiesystemen, wonderlijke gebouwtjes in the middle of niks, een boom vol geitjes, een kudde schapen en ga zo maar door. Op de meeste plekken zijn we helemaal alleen en dit is het gevoel waar we het meest van houden: alleen op de wereld midden tussen de bergen.

Na alle droogte komt dan ook het echte Paradise Valley. Je ziet aan alles dat hier vroeger veel meer water was. Veel watervallen zijn ook deels opgedroogd. We rijden een stuk langs het water, waarin er heerlijk wordt gerecreëerd. Mensen zitten met hele tuinsets, eten en drinken, midden in de stroom.

De enige waterval die echt nog heel groot is komen wij niet bij in de buurt helaas, maar wel bij de waterval van Immouzer. We nemen even een omweggetje en niet zonder resultaat. Behoorlijk indrukwekkend als je er onder staat!

We worden bij aankomst uiteraard geholpen met parkeren en een andere man wil ons een rondleiding geven. Hij sprak de legendarische woorden ' Ik werk hier' . Nu was er helemaal niets, behalve een waterval, dus waar hij nu precies werkt? Na enige moeite konden wij dan toch zonder gids op pad gaan en tot onze verbazing kwamen we meneer halverwege weer tegen met zijn vrouw. Hij kwam toch maar gewoon de waterval bekijken :) Het went snel om hulp te accepteren of af te schudden, maar het blijft toch een beetje vreemd aanvoelen. Ik begrijp nu waarom mijn dochters steeds roepen: ' Ik kan het zelf wel!!' .

En de dames vinden het prachtig! Klimmen op de rotsen, omhoog
lopen, met als doel: de waterval. Eerst horen ze hem en daarna zien ze hem ook. Op volle kracht vooruit!
Het is druk bij de waterval. Een feestje met eten en muziek. Evi begint meteen te dansen.
We kijken wat rond en eten een broodje en dan vervolgen we onze weg naar Marrakech. Nog even een stuk of 4 keer stoppen omdat er een van de twee misselijk is, maar uiteindelijk zonder ellende het einde bereikt. Een prachtige route.

De meiden zijn wel moe en hebben (net als mama) moeite met het eten hier. Wij zijn allemaal goede eters, maar de Marrokaanse keuken, het maakt me gewoon niet gelukkig... ik vrees dat ik dat onbedoeld heb overgebracht op de meiden. In een wegrestaurant sta ik weer kreunend en steunend naar de kaart te kijken en ontdek gelukkig een sandwich kip. Je zal maar zo blij zijn met een broodje!

De rest van de dag is natuur. Rondkijken, ruiken aan de lavendel, spelletjes spelen en knock-out gaan op de achterbank. De meiden zijn moe na maar 7 uur slaap en dat is wel een beetje te merken. Zoals Evi zelf zegt: ' ik mopper wel iets teveel vandaag'.

We besluiten daarom vroeg te eten (voor Marrokaanse begrippen). Onverwacht komen we nog een Carrefour tegen die open is! Eerst even inslaan voor de komende dagen en daarna hebben de meiden echt wat leuks verdiend. We vinden de ideale oplossing: een kinderrestaurant met een terrasje, een binnenspeeltuin a la Balorig en pizza's. Ik zeg: deal! Die Tajine hebben ze morgen vast ook nog wel.
De meiden spelen zichzelf nog even extra lam. Eten daarna hun buik vol. We zitten 15 minuten van het hotel af en er is instortingsgevaar van ons allen, dus snel naar 'huis'.

Het hotel is snel gevonden (naast de Majorelle tuin). Het ziet er sprookjesachtig uit met onze kamer aan het zwembad. Even wat verwarring, er is maar 1 bed! Maar de bank blijkt om te toveren tot bedden. Meiden wassen en in bed... is het toch weer 21h geworden... ja daar is het vakantie voor, maar we willen ook een gezellige vakantie! Dus weltrusten... lekker slapen, dan lig je morgen om 08.00h in het zwembad!